Seadragon heeft als doel de manier waarop we beelden bekijken drastisch te veranderen. Of eigenlijk niet hoe we ze bekijken, maar hoe we ze benaderen. In de woorden van Microsoft zelf:
Consider the following four "promises" of Seadragon:
Speed of navigation is independent of the size or number of objects.
Performance depends only on the ratio of bandwidth to pixels on the screen.
Transitions are smooth as butter.
Scaling is near perfect and rapid for screens of any resolution.
Dus de snelheid hangt niet af van de hoeveelheid of grootte van de bestanden, aleen maar van het aantal pixels in je scherm (dus het stuk van het bestand dat op je scherm zichtbaar is) t.o.v. je bandbreedte. Het gaat dus heel snel.
Photosynth gebruikt foto's die gewoon in de bekende fotosites (Flickr, Picasa etc.) staan opgeslagen en maakt er een driedimensionaal totaal van. Daarnaast is het (als er voldoende foto's beschikbaar zijn) mogelijk om d.m.v. een soort time-lapse ook gebeurtenissen te bekijken (geheel of gedeeltelijk in 3d).
Photosynth maakt gebruik van de tags die aan foto's zijn toegevoegd. Dat kan een naam zijn (bijv. "Westerkerk"), maar ook een tijdstip dat door de camera is toegevoegd. Tegenwoordig hebben steeds meer telefoons ook al GPS, waardoor automatische geo-tagging mogelijk wordt. Door al deze -en meer- tags te combineren, kan een logische verzameling foto's worden aangelegd. De software creeert vervolgens uit deze plaatjes de virtuele wereld.
Als je nadenkt hoe dit zou werken bijvoorbeeld gekoppeld aan Google Earth of Google Maps, dan begrijp je dat deze technologie behoorlijk baanbrekend gaat zijn.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten